UNANG BAYTANG 9.Pilyong Panganay

Sumapit ang aking kaarawan. Syempre ikaw ang bida, kaya dapat gayak na gayak ka, kahit nasa bahay ka lang dahil magpupuntahan ang lahat ng kamag-aral mo’t kaibigan. Naghanda si nanay ng pansit at kung ano-ano pang inihaw. Wala na ngang mapaglagyan sa hapagkainan sa dami ng nakalatag. Tinadtad din ng lobo ang bahay na may naka-imprentang pangalan ko, sa dami ay pwede akong ilipad sa kalawakan. Sinilip ko ang oras at baka namamalikmata lang dahil makulimlim. Alas-8 na pala pero bakit hindi pa nakadungaw ang araw? Putang-ina biglang bumuhos ang napakalakas na ulan! Ilang oras lang ay binaha na ang kalye namin. Tinawag ko na lahat ng santo para lang mapatigil pero mukhang sinumpa akong anak. Nilangaw ang handa, kahit kapiranggot na bata ay walang dumalo.

Namumugto na ang aking mga mata, isang luha nalang ang pipirma at hahagulgol nako ng iyak. Ang babae kong kapatid na sumunod sa akin ay dinaliri ang handa kong cake, na hindi ko pa nahihipan ang kandila. Dito na sumabog ang galit kong kinikimkim na parang bulkang bumubulwak ng nagbabagang putik. Naghorimintado ako, habang inaawat ay nakatanggap pa ako ng lumalagapak na mga palo kay lola dahil kinampihan pa ang maldita. Nag-iisang babae kasi kaya bigay lahat ng hilig. Ako pa ang may mali, may kaagyat na sumpa talaga ang pagiging panganay. Ang kasambahay namin na si Nanang Lumen ay humahalakhak pa. Dito na binalot ang puso ko ng paghihiganti at puot. Nagkulong ako sa kwarto at naghanda para sa nalalapit na digmaan. Napa-isip ng plano kung paano makabawi. Ang pagbabalik ng rebeldeng anak!

Kinagabihan, tulog na ang lahat. Nanghuli ako ng dagang bahay sa labahan namin dahil doon lumulungga ang mga peste. Sa wakas ay nakabingwit ng isa. Pumunta ako sa kusina’t pumuslit ng siling labuyo pagkatapos ay pinasok ko ang kabilang kwarto para pumitik ng mga karayom sa makinang pantahi ni lola. Humahalakhak ang demonyitong namamalagi sakin.

Kinabukasan, maaga akong nagising. Ito na ang tinakdang araw para maisagawa ang masamang balak. Inabangan ko sa labas ang nagrarasyon ng pandesal. Bago ko ipasok ay dinikdik ko lahat ng siling labuyo’t pinalaman sa tinapay. Pagpasok sa pinto tangan ko na ang daga, dahil alam kong nakanga-nga laging natutulog si Nanang Lumen. Hinampas ko muna ito sa pader para mahimatay at marahan na sinalpak sa kanyang bunga-nga ang peste. Sa paboritong upuan naman ng kapatid ko ay tinusok ko patayo ang mga karayom. Bumalik muna ako sa aking higaan para hindi mahalata kung sino ang salarin. Sumigaw ng malakas si Nanang Lumen habang nabibilaukan pa, “Daga!” Nabulabog ang lahat at tumakbo pababa. Nagtinginan lahat sa akin, pero dinaan ko lang sa hikab. Si lola ay may suspetsa na kung sino. Nakahain na ang almusal, sabay upo ng kapatid kong babae. Hindi maipinta ang mukha niya sa kirot. Isa-isa nilang tinanggal ang karayom sa puwetan. Pumunta muna ako ng kubeta para hindi pagdiskitahan kaagad. Tinagalan ko muna at alam kong may nag-aabang ng ratan sa puwet ko. Sa loob ay rinig kong nag-uunahan silang makainom ng tubig sa anghang ng pandesal. Humahagikhik ako sa loob, sa wakas ay tagumpay ang plano. Sa ilang sandali pa ay hinihiyaw na ni lola ang pangalan ko. Pakiramdam ko tuloy ay para na akong bibitayin. Ang hindi niya alam ay pinalamanan ko na ng tiniklop na mga dyaryo ang suot kong salawal. Handa nako sa paghuhukom. Hinusgahan na ang nasasakdal. Ako ang may sala!

Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at pingot ang sumalubong sakin na halos mapilas na ang tenga. Pinatuwad nako sa bangko pero walang bakas na takot sa’kin. Handa ko ng tanggapin ang latay ng ratan. Rapido ang mga palo, nagtaka lang si lola kung bakit naiinda ko ang mga hampas. Napuna niya na may papel na lumalawit sa hita ko. Dito na nagtatatakbo ang kontrabida, habang nagmamakaawang humihingi ng tawad. Humampas ako sa pinto dahil punyeta, hindi ko man lang nakitang nakasara! Para sana maka-eskapo. Yan tuloy, lasog-lasog na nga ang hita, nakaluhod pa sa bilao ng asin habang tinatapos lahat ng misteryo sa rosaryo. Kapalit ng isang matamis na paghihiganti.

About mgakwentonijuantamad

Habang inaabangang mahinog ang bayabas, dumapa muna ako't sumulat. Tingnan lahat ng paskil sa mgakwentonijuantamad

One response to “UNANG BAYTANG 9.Pilyong Panganay

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

%d bloggers like this: