UNANG BAYTANG 7. Away Bata

Simula noon ay naging kadikit ko ng kaibigan sila Bukol at Tomtom, sa away at ginhawa. Ang kalahating parte ng Anapolis sa Cubao ay nagsilbing pugad naming mga bubwit. Madalas kasi naming makaaway ang mga bata sa bandang baba, malapit sa palengke. Nepa Q-mart pa yun noon. Nagkaangasa’t nagkasagutan sa kanto ng New York, kaya yun away na. Ang sapakan dati ng mga bagito ay may integridad pa at palabra de honor. Hindi kami basta nagsusugudan o biglaang aatake sa kampo ng kalaban. Magkakaroon pa ng pagpupulong kung saan gaganapin at itatakda ang oras ng suntukan. Tapos gagawin namin yun sa bakanteng lote na matalahib, sa likod ng mga naglalakihang karatula na pinapalabas at ipapalabas palang sa sinehan. Hindi pa uso ang dambuhalang imprenta nun kaya guhit kamay lahat, yun nga lang ang mga mukha ng artistang ipinipinta ay hindi naman kamukha o kundi naman ay may dipekto. Tapat pa yun ng nasunog na Uniwide. Kung matalo ka man ay haharapin mo ang kahihiyan ng ilang linggo’t magkukulong muna sa bahay, pero ang kagandahan nun ay matututunan mong tanggapin ang pagkatalo. Pumaikot na ang mga bata para manood ng tupada. Naghihiyawan pa nga at nagkakantsawan. Doon nauso ang panggatong na salitang “Sige nga, hawakan mo nga sa tenga.” Ang susunod na eksena ay rumaratrat na kamao at nagliliparang mga tadyak. Bahala na kung saan tatama. Pagmay napilasan na ng balat sa mukha ay kanya-kanya ng awat at bati-bati na. Sa muling pagkikita nalang kung sakaling magkainitan ulit. Si Bukol ang lagi naming pambato. Kaya nadagdagan na naman ng peklat sa mukha at poknat sa ulo. Ako naman ay ang gatong pangdangal at si Tomtom ang taga-awat.

Ilang panalo at pagkatalo narin ang pinagdaanan namin. Kung walang pagkakaabalahan ay madalas kaming magmuni-muni sa mga tangkay ng puno ng alatiris sabay pitas ng bunga at rekta na sa bunga-nga. Hindi kami mahilig sa tsitserya pero bumibili kami dahil sa laruang nakapaloob dito. Kung may matira pang barya sa baon naming tumatagingting na sampong piso ay bibili kami ng palamig o kung marami-rami pa ang pera ay softdrinks na kinikiskis pa ang likod ng tansan at baka sakaling may mapanalunan. Kung wala mang premyo ay itatago nalang namin ito para magamit pa pagpatak ng tag-ulan para gawing bangka sa rumaragasang tubig ng estero. Ang ibang laruan ay gawa-gawa lang namin. Tulad nalang ng tirador na gawa sa makapal na alambre. Tapos bibili nalang kami ng goma sa suking tindahan at lastikong panali. Paggawa na ay aabangan namin ang kanong nangungupahan sa kabilang bahay na nakasalawal lang habang nagdidilig. Sapul! Basag ang itlog.

About mgakwentonijuantamad

Habang inaabangang mahinog ang bayabas, dumapa muna ako't sumulat. Tingnan lahat ng paskil sa mgakwentonijuantamad

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

%d bloggers like this: